Het onverwachte succes van zijn eerste film verrast Henk op een prettige manier. Het publiek kan zichzelf erg goed vinden in de manier waarop hij zijn eigen natuurbeleving neerzet en dat doet hem besluiten om niet meer van z’n persoonlijke concept, de natuur zelf aan het woord te laten, af te wijken. Hij is van mening dat niemand beter over de natuur kan vertellen dan de natuur zelf. De scenario’s die hij zelf toevoegt aan het geheel zijn niet meer dan een verlengstuk van het eindresultaat. Toch is het juist die combinatie dat er voor zorgt dat zijn werk opvalt. Het publiek is blijkbaar in staat zich te identificeren met zijn natuurbeleving en dat maakt de afstand tussen de natuurfilmer en de kijker heel erg klein.